تلخ است اگر صبر، چشی آن شکرش را

                              

ای نسـلِ تازه ی این سـرزمینِ من

وی نور دیده...، جوان، گـوهـرِ وطن

ما نســـلِ اول و پایان رسـیده عمـر

اکنـون شما و ماممِ وطـن ، مـرگِ اهـرمن

دشمن به ذلت است و هم اینک تويى به عـرش

گاهِ شکـوهِ دین و فـرو پاشی فِتَن

ای دل به کار و کوشش خود کشورت بساز

بگذر ز خواب و راحت و فربه نساز تن

کشور به اوجِ قـدرت و ایمان ما قوی

آری گذشت دوره ی رنج و غم و مِحَن

گنـــدم بکار و باز به صنعت بگیـــــر پای

لَهـــــوی رهـا كن و به هوس پشت پا بزن

نی سرسری که از دل و جان  می کنم دعا 

جـــانـم فــــدای قلب جــوانانِ این وطــن

سحرگاهِ 4 آذر ماه 1392طارق خراسانی