کهکشان در کهکشان خورشید ها
وی کــه از ذره جهــــــان اَفــــریده ای
کهکشان در کهکشــان خورشید ها
در گلســـــتان فضــــــــا پاشـــیده ای
باشد این منظـــومه ی شمسی نگار
در مقــــــام کهــکشــــــان نادیـده ای
آیـــه هــــای نــــور و القـــدوس را
از کــــرامـت بــر جهـــــان بـاریـده ای
گـر بشــــر پـوئـیــــده راهِ آســـمان
این تو خود بودی که خود پوئیــده ای
عــارفـی انـــوار رخســــارِ تــو دید
یـارب آخــــر کـی تـو آن نـادیـده ای؟
دل شفـا از چشـم تـو بگـرفتـه، باز
با نگـاهـی نســــخه اش پیچیده ای
در تـــرازوی عـدالــت، بـی گمـــان
قـدرِ ذره خیـــر و شــــر سنجیده ای
خــود پـریشــان آن،کز او آزرده ای
شـــادِمان آن کـس که آمُــرزیده ای
الحَـذر از نفس دون، دانـم کـه هست
دوسِـــــتان یـک پـاچه وَر مالـیـده ای
ابتــــدا، بَـر شــــادمـانی خــوش بَــرَد
انتـهــــــا، زان تـا اَبـَــد رنجـیـــده ای
ای کــه پرســــیدی ز طـــارق... او بود
خــاک راهـــی، عـاشِــقی، ژولـیده ای
۵ تیر ماه ۱۳۹۲طارق خراسانی
آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است