مثل باران به دشت چشمانت
مثل عطر شقایق عاشق
روی تصویرِ سبز احساست
می نویسم فدای تو ، طارق

می نویسم که رفتنی هستم
مثل برگی که با خزان  رقصید
می روم  بی صدا ، به آرامی
مثل اشکی که بی  صدا بارید

می روم  با سرود فروردین
در بهاری پُر از گل نارَنج
وَه کشیده به دوش غم هایت
تا نباشد  تو را از آن  یک رَنج

در بهاری پُر از گل نارنج
پیله بر تن دریدنی باشد
پر کشیدن به عمقِ چشمانت
نازنینم ، چه دیدنی باشد!!

11 اردیبهشت 1395

طارق خراسانی