جمــاران! آفتــاب روشنــی بخـــش ســریــرت کو؟
جمــاران! آفتــاب روشنــی بخـــش ســریــرت کو؟
در این شبهــای تـــار بی سحـــر ، بـدر منیرت کو؟
بهـــار آور هـــزار نغمـه پردازت کجـا ؟ چـون شد؟
نسیــم زنـدگـــی بخــش و شمیــم دلپذیــرت کو؟
فضـــا آکنـــده از بـــوی ملال انگیــز انــدوه است
گلت کو ؟ نافه ات کو ؟ گلعذارت کو ؟ عبیرت کو؟
هلا! دریای جوشـان عدالت ، گوهــرت چون شد؟
هلا! ای بیشه ی سـرسبـز استقلال ، شیرت کو؟
بگــــو ای پایگــاه معــرفــت... ، ای مسنـــد ایمان
امامـــت را کجــــا بردند ...؟ ســـــردار دلیرت کو؟
خموش اینســـان چرایی ، مـأذن توحید و آزادی؟
بلالت کو ؟ اذانت کو؟ خـروشت کو ؟ صفیرت کو؟
قمردرپرده ، اخترمرده ، شمع افسرده ، ره تاریک
خـــــدا را از که پرسیـــم آفتـاب دلپـــذیرت کو...؟
جمـــاران! با خمـــاران محبت ، نکته ای ، حرفی
شکستــه ساغران بر سر زنان گویند پیرت کو؟
از : حضرت استاد عباس خوش عمل کاشانی
+ نوشته شده در جمعه ۱۴ خرداد ۱۳۹۵ ساعت 11:24 توسط ...
|
آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است