جمــاران! آفتــاب روشنــی بخـــش ســریــرت کو؟

در این شبهــای تـــار بی سحـــر ، بـدر منیرت کو؟

 

بهـــار آور هـــزار نغمـه پردازت کجـا  ؟ چـون شد؟

نسیــم زنـدگـــی بخــش و شمیــم دلپذیــرت کو؟

 

فضـــا آکنـــده از بـــوی ملال انگیــز انــدوه است

گلت کو ؟ نافه ات کو ؟ گلعذارت کو ؟ عبیرت کو؟

 

هلا! دریای جوشـان عدالت ، گوهــرت چون شد؟

هلا! ای بیشه ی سـرسبـز استقلال ، شیرت کو؟

 

بگــــو ای پایگــاه معــرفــت... ، ای مسنـــد ایمان

امامـــت را کجــــا بردند ...؟ ســـــردار دلیرت کو؟

 

خموش اینســـان چرایی ، مـأذن توحید و آزادی؟

بلالت کو ؟ اذانت کو؟ خـروشت کو ؟ صفیرت کو؟

 

قمردرپرده ، اخترمرده ، شمع افسرده ، ره تاریک

خـــــدا را از که پرسیـــم آفتـاب دلپـــذیرت کو...؟

 

جمـــاران! با خمـــاران محبت ، نکته ای ، حرفی

شکستــه ساغران بر سر زنان گویند پیرت کو؟

 

از : حضرت استاد عباس خوش عمل کاشانی