شعرِ خدا ست، ذکرِ حقیقت به هر زبان
دستت به رسم عهد، به من دِه برادرم
وانگه به هوش باش و تو بنشین برابرم
شعرِ خدا ست، ذکرِ حقیقت به هر زبان
باید سرود شعر خدا را، بر آن سرم
هرگز وفا به عهد، ستمگر نمی کند
نفرت ز ظلم دارم و از آن مُکدَّرم
اینجا سرای پاکِ شهیدانِ عزّت است
آسان مگر شود که از آن فتنه بگذرم!!
وقتی که حرف خود نخرد آن فریبکار
بر راه خویش رفته و حرفش نمیخرم
تا عهدِ بسته ی برجام [1] را شکست
ذهنم بر آن روابط یکسو چرا برم
طارق خراسانی
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۷ ساعت 7:32 توسط ...
|
آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است