ماه را باید تماشا کرد و رفت

بنده نمی خواهم از رهبرم دفاع و یا تعریف کنم با عَلَم کردن بیداد خراسانی و آن خود زنی عجیب فرهنگی دیگر خجالت می کشم از رهبرم چیزی بگویم و بیم آن دارم تعریفی کنم  خود زنی دومی انجام شود.

اما اگر ماجرای نویسندگان نامه به رهبر عزیزمان که خواستار کناره گیری معظم له مانند داستان بیداد خراسانی نباشد باید به آنان گفت : 

شما فرزندان این ملت و آب و خاک هستید، اگر وابسته به دشمن هستید کلامی با شما صحبت ندارم الا اینکه بگویم  توبه کنید. 

ولی اگر به هیچ جناح از دشمنان ایران وابسته نیستید و بنا به تفکر خاص خود آن نامه را نوشته اید باید به شما بگویم الان صهیونیست ها و آمریکایی ها دقیقا خواسته شما را پیگیری می کنند انگار شما از دهان آنان صحبت کرده اید. 

پس از عنایات خاص خداوند قادر و متعال و هزاران هزار شهید که جان شان را عاشقانه فدای انقلاب کردند،  معظم له این همه افتخار برای اسلام و کشور آفریده اند، این افتخارات را شماها ندیده اید؟ 

شما فکر می کنید حضرت آقا بروند دوستان آقای ترامپ جانشین معظم له خواهند شد؟ زهی خیال باطل

بنده که دشمنِ دار و زندان و شلاق هستم، احساس می کنم همان زندان برای افکار تاریک شما جای مناسبی باشد. 

چرا نمی آیید از زحمات ایشان که برای ارتش جمهوری اسلامی کشیده اند و یا نیروهای مقاومت را با اندیشه های بلند و بی نظیر خود قدرتمند و موی دماغ دشمن کرده اند تشکر کنید. 

بگذارید نکته ای را بگویم :

داستانی شد و عزیزان از من ناراحت شدند مساله ای نبود چون من ذاتا اهل ملامت هستم مانند حافظ که ملامتیه بود، ارادتم را داشتم. ولی آنان رفتند سراغ دوستانم مثلا فرزندان مرحوم یغما یا یکی از معلمان سال های دورم و یا این طرف و آن طرف آبرویم را بردند برایم این ها مهم نبود چون قلبا رهبرم را دوست داشته و دارم عنایت خداست خصوصا خوابی که در چندین سال پیش  دیدم که صدای خدا را شنیدم فرمود به پیامبر دستور دادم به یاری ایشان بیایند به جان امام حسین(ع) این خواب را دیدم و در قصیده ولایت هم آوردم ولی با تمام ظلمی که به من شد بخاطر عظمت ولایت و کارهای بزرگش سکوت کردم. 

امروز ملت ایران به این امام و ارتش اسلام و نیروهای مقاومت افتخار می کند، نان اگر هست ولی کم، اما لذت این افتخارات از ران گوسفند لذیذ تر است.