چرا رهبرم را دوست دارم ؟
من یک شاعرم، خوب میدانم که در آینده مورد قضاوت قرار خواهم گرفت و اگر به خطا رفته باشم مورد توبیخ تاریخ قرار خواهم گرفت.
با این مقدمه ی کوتاه به این سوال که چرا رهبرم را دوست دارم؟ پاسخ میدهم.
جواب روشن است ایشان با تمام وجود به اذن الهی از انقلاب اسلامی بشدت محافظت کرده اند و انقلاب اسلامی ارثیه پدری هیچ کس جز خدا و ملت ایران نیست و این امانت الهی و مردم به دست دو ولی گرانمهر سپرده شد 8 سال حضرت امام (ره) و 32 سال حضرت آقای خامنه ای که سایه ی مهرش بر سر ملت ایران و اسلام مستدام باد.
دومین مورد، ایشان فرمانده کل قوا بوده و هستند، ارتشی را که ایشان پایه گذاری کرده اند در طول تاریخ ایران بی نظیر است.
مورد سوم که باعث حیرت بنده شده است هوش و ذکاوت فوق العاده ی این بزرگمرد تاریخ است، وی دربازی شطرنج سیاسی ، همه را مغلوب کرده است و امروز می بینیم از اشتباهات دشمن به نفع اسلام و اقتدار مسلمین چگونه سود جسته و این از هوش، ذکاوت و دانش وسیع ایشان نشأت میگیرد.
مورد چهارم مواظبت از دولت است، اگر دقت نطر ایشان روی کارها و عملکرد دولت ها نبود هیچ دولتی در کارهای خود موفقیتی کسب نمی کرد.
رحم و شفقت ایشان مثال زدنی ست، خیلی ها فراموش کرده اند معظم له یکصد و اندی از فتنه گران سال 88 را بخشوده و دستور آزادی آنان را صادر فرمودند.
آقای بخشی از کارگران مجتمع نیشکر هفت تپه هم از برکت وجود مهربان معظم له آزاد شد که امیدوارم با آزادی خانم نسرین ستوده دل این بنده ی ناچیز خدا را هم شاد کنند.
آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است