خوشه خوشه شعر هایم عاشقند
.
بود دندان و ولی نانی نبود
نان رسید آنگه که دندانی نبود
مهر ورزیدم به یارانم ولی
روز غم مهری ز یارانی نبود
در کویرِ عاشقی جان و دلم
شادمان بودند و بارانی نبود
شاعری دیدم، به زیر لب سرود
کاش در عالم پریشانی نبود
بذر شعرم را زمانی کاشتند
شرقِ ایران را خراسانی نبود
در ادب ناچیز می بودم اگر
خوش عمل، عباس کاشانی نبود
خوشه خوشه شعر هایم عاشقند
بِه ز آنان خود به دیوانی نبود
طارق خراسانی
17 بهمن 1399
+ نوشته شده در جمعه ۱۷ بهمن ۱۳۹۹ ساعت 20:5 توسط ...
|
آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است