به مشتی  خائن و نوکر استکبار  می گویم قراداد راهبردی ایران و چین  به هیچ وجه کشور فروشی نیست و این یک حرکت حساب شده از سوی  اندیشمندان سرزمین ما ست که در طول 8 سال جنگ عراق علیه ایران یک وجب از خاک سرزمین  عزیزمان  را نگذاشتند در تصرف دشمن قرار گیرد.

این عزیزان با توجه به تحریم های حداکثری ظالمانه آمریکا قرارداد همکاری بین ایران و چین را تدوین و به اجرا گذاشته اند.

به دوست و دشمن توصیه می شود این مطالب را بخوانند

جالب است بدانید، تا سال 2016 میلادی 21 کشور دنیا و حتی رژیم غاصب صهیونیستی و عربستان با چین قرارداد توسعه و بهره‌برداری بنادر امضا کردند ولی هیچ کسی از این قراردادها به کشورفروشی تعبیر نکرد.  سال 2010 میلادی کره شمالی و چین برای توسعه زیرساخت‌های بندر راجین قرارداد همکاری 10ساله‌ای را امضا کرده‌اند. چینی‌ها از سال 2003 میلادی با امضای قراردادی بلندمدت توسعه زیرساخت‌های بندر گوادر در پاکستان به‌عنوان یکی از رقبای بندر چابهار را آغاز کرده‌اند. همچنین سال 2008 میلادی یعنی 13 سال قبل چینی‌ها توسعه بندر هامبوناتا در سریلانکا را طی قراردادی به‌عهده گرفته‌اند.

همکاری‌های بلندمدت با کشورهای میانمار، استرالیا، مالزی، بنگلادش، امارات، عمان، کنیا، تانزانیا، جیبوتی، مصر، ترکیه، یونان، مراکش، الجزایر، موریتانی و آنگولا در فهرست بلند قرارداد چینی‌ها برای توسعه زیرساخت‌ها دیده می‌شود.

واقعیت آن است بیش از همه خود آمریکا از امضای سند همکاری 25ساله ایران و چین عصبانی است، چراکه قطعاً با این اقدام راهبردی برنامه تحریم ایران بی‌اثر خواهد شد. نکته جالب توجه  این‌که برخی دوستداران آمریکا در داخل کشور نیز همان حرف‌های آمریکایی‌ها را تَکرار می‌کنند و با استناد به برخی موهومات، خیال‌پردازی و با هدف تشویش اذهان عمومی با این همکاری مخالف ‌اند و از این سند به‌عنوان کشورفروشی یاد می‌کنند.