در بزرگداشت حضرت سعدی
صحبت از سعدی شیرازی و مَردِ هنر است
دفترش تا به ابد معدنِ دُرّ و گُهر است
هست دُرّ سخنش شُهره ی آفاق ، مگر
چه کسی در دلِ این چرخ از آن بی خبر است؟
گفته است او که: « نکو نام نمیرد هرگز»
نام نیکَش به جهان چون نگری در سفر است
مادر چرخ نزائیده پس از او،نکند
کور گردیده اجاقَ ش !! که چنین بی ثمر است؟
بحرِ نور است «گلستانَ»ش و شک نیست در آن
«بوستانَ»ش همه سر چشمه ی اشعارِ تر است
گوش جان را نسپرده ست به پندش به یقین
هر که امروز پریشان شده ای در به دَر است
حیف باشد نبرند اهل خرد بهره از او
که چنین امر بلاشک ضرر اندر ضرر است
آن «بنی آدم»او نیست در این چرخ مگر؟!!
که بشر را دلِ تاریک و تباهی، ز شَر است
جنگ وخونریزی و بیداد زمان هم طارق
بی گمان حاصلِ کج فهمی نوعِ بشر است
۳خرداد ۱۳۹۲ طارق خراسانی
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۸ مرداد ۱۴۰۰ ساعت 7:2 توسط ...
|
آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است