اقامه راز
رنگِ خود را اگرچه می بازند
ذرِّه ها، در مسیرِ اعجازند
تا جهان را بنا فرو ریزند
درد و غم وحشیانه می تازند
در شگفتم میانِ این غوغـا
تار و پودم، سرود و آوازند
ناله ها بی شمار و ققنوسان
طرحِ نو بر فلک در اندازند
اهلِ دل شعله ورترند اکنون
تا که رسم ستم بَر اندازند
این غزل یک پرنده خواهد شد
واژه ها، عاشقانِ پروازند
تا دوئی، ذهنِ ما نیالاید
طارقان، در اقامه ی رازند
طارق خراسانی
+ نوشته شده در جمعه ۲۲ مرداد ۱۴۰۰ ساعت 11:33 توسط ...
|
آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است