ا : ای عشقِ آتشینِ غزل‌هایِ دلستان

ب : بانیِ عارفانه‌ترین شعرِ شاعران

پ : پَر زد کبوترِ دلِ شاعر به‌سمتِ تو

ت : تا خامه‌ای بگیرد از آن شاهِ مهربان

ث : ثاقب شد از ملاحتِ لطفِ بیانِ تو

ج : جانِ کلام و قلب و ضمیرِ سخنوران

چ : چشمِ دلی‌ که روشن از آن ماه می‌شود

ح : حالش بُوَد بِه‌از همه اَجرامِ کهکشان

خ : خوانِ بسیطِ عشق و کراماتِ بی عدد

د : در منطق و مقامِ تو جمع‌اند بی گمان

ذ : ذوقِ قلم به هرچه نوشتن مُیسّر است

ر : روحی فداک، اگر که تو باشی در این‌ میان

ز : زهدم اگرچه دستِ قلم را گرفته است

ژ : ژاژم به پیشِ منظرِ آن خسروِ جوان

س : سِرُاللَّهیّ و معدنِ اسرارِ اَکملی

ش : شمسی ‌که بی اُفولی و پیوسته جاودان

ص : صبحی‌ که شاعرانه به‌ شب حمله می‌بری

ض : ضربِ زمانِ عشقی و خورشیدِ بیکران

ط : طبعی ‌که منحصر به کمالاتِ مطلقی

ظ : ظالم گداز و ظلم ستیز و امیرِ جان

ع : عالم به علم و عامل بر امرِ مصطفیٰ

غ : غرقِ خدا و نورِ علیٰ نور و جانفشان

ف : فارغ ز خویش و منصبِ دنیایِ بی بها

ق : قاریِ حقّ و قائدِ محبوبِ خوش‌زبان

ک : کافی به کُلّ و جامعِ حُسن و عنایتی

گ : گنجِ گران و شارعِ ربّانیِ جهان

ل : لاٰممکن از فروغِ وجودت فرارِ دل

م : مولایِ عرش و فرش و شهیدان و خاندان

ن : نازم نمازِ ظهرِ تورا ای قتیلِ عشق

و : وَلله شنیده شرمِ عطش از دلت اذان

ه : هفتادو دو غزل شده احلیٰ مِن الْعسل

ی : یک دیده‌ است اشک ودگر دیده‌ خونچکان

ــــــــــــــــــــــــ
✍ سیدمحمدرضالاهیجی
ــــــــــــــــــــــــ
ساکوتی.هند