آیا با رفع کامل تحریم ها مردم روی رفاه و آسایش را خواهند دید؟
6 ماه قبل از اجرای قطعنامه 598 صلح صورت پذیرفته بود ولی دولتمردان بنا به دلایلی نمی خواستند فورا آن را اعلام کنند و هدف احتمالا کارهایی بوده است که در مدت آن 6 ماه می بایست انجام می دادند.
آن داستان دوباره دارد در ماجرای مذاکرات وین تکرار می شود و ای بسا که تمام کارها انجام شده باشد و دولتمردان ما مایل نباشند به مردم چیزی بگویند، شاید در دهه ی فجر و یا بعد از آن موضوع توافقات آمریکا و ایران را اعلام کنند.
اکنون می بینیم پرچم آمریکا در سفارت آن کشور به اهتزاز در آمده است و برخی معتقدند شاید هم روزی کار به جایی برسد که اسراییل را به رسمیت بشناسیم که در این خصوص باید بگویم این امر از محالات است.
اما آیا با رفع کامل تحریم ها مردم روی رفاه و آسایش را خواهند دید؟
بنده که 42 سال انقلاب را مو به مو تعقیب کرده ام مشکل می دانم چه در کوتاه مدت و چه در دراز مدت، مردم به رفاه و آسایش دست یابند.
علت آن عدم همکاری بازاریان با دولت است، بازاری که تشنه ی گران کردن اجناس خود بود محال است دست از این کار زشت خود بردارد و هیچ دولتی هم نمی تواند بازار را متقاعد کند که به مردم اجحاف نکند.
تنها راه این است که قیمت دلار ثابت شود و تجارت خارجی و ورود اجناس خارجی به کشور یا توسط دولت انجام شود و یا با تضمین گرفتن از بازرگانان وارد کننده کالا مبنی بر اینکه اجناس وارداتی خود را بر طبق قیمت گذاری اطاق بازرگانی بفروش برسانند صورت پذیرد .
بنده معتقدم مردم باید خود را برای روزهای سخت تر آماده کنند.
آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است