استاد خوش عمل کاشانی

نثار روح آنانی که رفتند
خدای دادگستر را به درگاه

شب آدینه چون از راه آید
بخوان ای دوست حمد و قل هوالله

بد ِ کس را مگو چون دیر یا زود
من و تو می رویم آخر از این راه

خوشا آنان که تا منزلگه دوست
به دلخواهند عازم ، نی به اکراه

چو اهل معرفت ره می سپارند
سبکبار و سبکروح و دل آگاه.


با یاد خدا دل تو آباد شود
آباد چو شد ز غصّه آزاد شود

با خواندن حمد و قل هوالله احد
روح همه ی گذشتگان شاد شود.

ای دوست! نیازمند غیرم نکنی
مسدود به خویش خطّ سیرم نکنی

فردا ز کدام شرّ خود توبه کنم
امروز چو عاقبت به خیرم نکنی.


چه می کوشی که هستم را بگیری
دل زیبا پرستم را بگیری

به جای مچ گرفتن از من ایدوست
چه خوش باشد که دستم را بگیری!


یاران خجسته نورعین آوردند
سوغات ز بین الحرمین آوردند

یعنی که برای دردها درمانی
شایسته چو تربت حسین آوردند.


* عباس خوش عمل کاشانی.‌