وقتی انقلاب شد متاسفانه کشورهای اسلامی در مقابل انقلاب جبهه گرفتند و این رفتار به ما نشان داد که کشوری با حکومت اسلامی در پیرامون ما وجود ندارد و قبل از آنکه انقلاب اسلامی متولد شود در تمام کشورهای اسلامی بجز لیبی و سوریه حکومت ها، دست نشانده استکبار بوده اند.

لذا هیچ یک از سران کشورهای اسلامی برای رفع مشکل چندین و چند ساله مردم مظلوم فلسطین از پیدایش انقلاب اسلامی خشنود نبودند و ما تا بهار عربی یکه و تنها بودیم و اگر تنها عربستان که مرکز گردهمایی مسلمانان جهان است به ما می پیوست، بدون جنگ و خونریزی اسراییل محو می گردید زیرا استکبار اسرائیل را برای حفط منافع خود در خاورمیانه پدید آورده است و ما می توانستیم براحتی با اتحاد یکدیگر و به مرور زمان با گردهمایی هایی که هر ساله در مناسک حج داشته امت کشورهای اسلامی را بیدار و جلوی منافع آمریکا و انگلیس را در خاورمیانه بگیریم.

ایران با وجود جنگ تحمیلی هشت ساله مجبور شد یکه و تنها با حکومت قدرتمند آمریکا و اسرائیل و اذناب آنان مواجه و هزاران درد و رنج و بلا را به جان بخرد.

نویسنده شک ندارد که مافوق ترین نیروی قدرت و عظمت یعنی خداوند سبحان اجازه نخواهد داد نه در خاورمیانه، بل در تمام جهان ظلم و فساد و تباهی ادامه داشته باشد.

ما نزد خداوند بزرگ سر شکسته و پشیمان نیستیم، ما تمام توان خود را یکه و تنها علیه ظلم و ستم بکار برده ایم و یقین دارم راهی را که رفته ایم عاقبت نتیجه خواهد داد حتی اگر خدای ناخواسته انقلاب اسلامی نباشد.

دلیل آن هم روشن است در 15 خرداد سال 1342 فریاد مردم بپاخواسته علیه ظلم و بیداد را خاموش کردند ولی حدود 15 سال بعد انقلاب اسلامی را خدا آفرید و شک ندارم اگر انقلاب را سرکوب کنند بار دیگر قوی تر سر از خاک بر می آورد ولی با شکوه و قدرتمندانه تر از انقلاب اسلامی امروز.

ما به تکلیف الهی خود ادامه می دهیم و با هوشمندی تمام باید سعی کنیم تا می توانیم این چراغ روشن شده را نگذاریم دشمنان خاموش کنند .

این امر مهم به عقلی سلیم و نیروهایی خردمند نیازمند است.